Fazla Acilma.

Acilma o kadar. Dalgali deniz bu aralar. Biliyorum istiyorsun acilmak, ama dur bir dusun once. Cok hata yaptin dusunmeden attigin adimlar yuzunden biliyorsun. Ama sanirim erkek olmak da boyle bir sey degil mi? Hata yapmak ve umursamamak. Ama sen acilma yine de.

Dur dur orasi iyi. Bir boy ver bakayim. Guzel bekle geliyorum. Ama benden estetik bir atlayis bekleme. Beceremem, zaten acilamam da biliyorsun. Kulaklarima su kaciyor. Sen de acilma. Boyle kiyida oynayalim beraber. Yuzmek de sart degil ya. Ya acildigimda kramp girerse bacaklarima. Zaten yeni yemek yedim, tok karinla yuzulmez o kadar.

Ya da bosver sen acil. Ben acilamiyacagim yine. Git gidebildigin yere kadar. Gidenin ardindan aglamak benim kaderim. Kumda oynarim ben belki de. Ben sadece denizi seviyorum zaten. Yuzmek sart mi? Baksam sadece dalgalara ben de umut etsem bir gun acilacagimi senin gibi. Ama gorunuyor ki sen beni yine anlamayacaksin. Okuyamayacaksin bile yazdiklarimi. Acilacaksin benim denizimde, senle kim acildiysa onla yuzeceksin. Bilmiyorsun ki dalgalari ben yapiyorum sana sacinin duzlugune inat, derin sandigin yerler actigim delikler kumlarimda, ayagina ilistiginde tiksindigin yosunlari ben buyuttum icimde gercek deniz havasi verebilmek icin. Ama sen korkma acil, acil. Tekrar bir boy ver bakayim. Kumda cikar gelirken. Hatta kurbagalama yuz. Vazgectim dur fazla acilma en iyisi. Deniz benim denizim de, ben daha kumsali kontrol edemiyorum ki denizle nasil basa cikayim. Bogulursan dayanamam bilirsin. Soguk zaten hava her an bir karayel bir patlayabilir. Acilsam mi ben de acaba? Ama denize degil sana. Neden hep boyle olur. Herkes benim yerime soylemis butun soyleyeceklerimi ya da ben yeni bir sey soyleyemeyecek kadar siligim. Yangindan kurtarilmayacak sıkışmış bir cekmece gibiyim, acilamiyorum sana.